دیکتاتوری در ایران دیگر تکرارشدنی نیست
تجربههای تلخ تاریخی و هزینههای هنگفتی که ایرانیان تاکنون برای آزادی و آزادگی پرداخت کردهاند همراه با وضعیت موجود جهان و پیوستگیهایی که مرزهای جغرافیایی را درهم شکسته، موجب شده است که مردم ایران دیگر به هیچوجهی تن به دیکتاتوریِ خودکامگان ندهند، ازاینروی درعینحال همهی تلخیهایی که چشیدهایم، میتوانیم آیندهی شیرین و روشنی را برای نسلهای جدید متصور شویم.
در همین سال جاری تجاوزِ بیگانه به میهن گرامی را محکم و استوار برنتافتیم و به وابستگان و پیوستگان به بیگانه نشان دادیم که جز خودمان هیچ فرد و یا کشوری حق تعیین سرنوشت ما را ندارد و از تاریخ آموختهایم که بیگانه جز به منافع خود و ضعیف نگهداشتنِ ما نیندیشیده و نمیاندیشد اما هنوز شُماری ناآگاه و یا خودفروخته که به خاطر نداشتن دانش رسانهای و یا ناامیدی از زیستنِ شرافتمندانه دچار توهُم و کوربینی شدهاند، جُز دردسر و آسیبهای جانی و مالی برای ما خروجی دیگری نداشته و ندارند.
رفتارِ شمار اندکی که توهماتِ ظلاللهی فرد پشیز و بیلیاقتی که هنوز در سالمندی نیز نانخور مادر خود است و همچنان از چمدانهایی که با هواپیمای اختصاصی با خود از کشورمان برده، روزگار میگذراند، جز خاموشی و سرکوبی اعتراضهای نجیبانه و اندیشمندانهی مردم نتیجهای دیگر نداشته و نخواهد داشت.
اینان مگر فراموش کردهاند و یا نمیدانند که آورندهی پدر وی پس از فرار او از ایران چگونه رفتار تحقیرآمیزی با وی کردند و حتی بهجای بیمارستان او را در یک آسایشگاه روانی برای تنها چند روزی جای دادند و ……!
اینان مگر ندیده و یا از زبان همسر او نشنیده و نخواندهاند که پدر منتظرالسلطنه را مانند یک قطعه دستمال یکبارمصرف پس از پاک کردن بینی خود به زبالهدان انداختند؟! مگر عملکرد کشورهای زورگو و جهان خوار را در تاریخ مطالعه نکردهاند؟! و هنوز پایانِ راهِ وابستگی و پیوستگی به بیگانه را نمیدانند؟!
تردیدی نیست که مردمِ هوشمند و باتجربهی ایران جُز آزادی و استقلال و زندگیِ عزتمندانه به هیچگونه زیستن دیگری تن نخواهند داد و خطِ قرمزِ پایان بر هرگونه دیکتاتوری کشیدهاند و تنها حاکمیت خود بر سرنوشت خود را میخواهند.
لازم است که بار دیگر تأکید کنیم، دخالتهای انگلیِ بیگانه و بیگانهپرست جز ایجاد هزینههای جانی و مالی برای مردم شریف این مرزوبوم و خاموشی صداهای حقطلب و دفنِ مطالباتِ مردمی هیچگونه نتیجهای نداشته و ندارد و تنها راه ویژه خواران و انگل زادههای غارتگر را هموارتر و آنان را در ادامهی چپاولگری آسودهخاطر میکند.
مگر میشود با تخریب و اغتشاش آینده را بدون دیکتاتورها تصور کرد؟! مگر میشود با آتش و خون و دشنام و …. راه آزادگی را رفت؟!
دموکراسی جز با برگزیدنِ فرهنگ دموکراسی هرگز محقق نشده و نمیشود و خروجی خشونت، آزاردهی، آتشافروزی، نداشتن تحمل دیگران و …. سرنوشتی جز دیکتاتوری و زورگویی و زورمداری ندارد.
و در یک سخن اینکه:
ثبت دیدگاه