نوشته و منتشرشده ی ۲۶ دی ماه ۴۰۳

گُم‌گَشتگی نَقد زیر آوار نِق

پیش‌ازاین به پیدایشِ بُحران پوست‌کُلفتی از سوی شماری از مسئولان که به‌جای پاسخگوییِ کارکِرد خود، رَویه‌ی نِق زدن را پیشه کرده‌اند پرداختیم و گفتیم که با این پدیده‌ی بی پیشینه در جهان، گویی چندوچونیِ کنونی، گُناهکاری ندارد و آنان که سال‌ها در جایگاه‌های گوناگون مسئولیتی داشته‌اند، هیچ بایِستگی در برابر دُشواری‌ها و سختی‌های زندگی امروز ما ندارند!

ناروا پردازی‌های این‌گونه نوپدیدهای شِگِفت! در رسانه‌ها به‌اندازه‌ای خَشم آفرین است که اِنگار تمام گناهان بر گردنِ روزگار و سرنوشت بوده و این گزافه‌گوها هیچ نقشی در رَنجش‌های مردم نداشته و ندارند!

گُزیده‌ی گُفتار:

تا مردم و حاکمیت هر دو به‌جای جُست‌وجوی گُناهکارِ خیالی، در خود کَنکاش نداشته و به دُنبال راستی نباشند، کارکِردها را موشکافی درست نکنند، کَج‌رَوی‌ها، کوتاهی‌ها و گمراهی‌های خود را نپذیرند، همچنان باید اَندر خَم یک کوچه سرگردان بمانیم و با پَسگَردی، تاریخ را ازسَرگیری کنیم.