کارگُزارانِ بُنیادینِ سَرکوبِ واخواهی‌هایِ مردم

هرگاه گُروهی از مردم، بنابَر حقوق شهروندی و قانونی با تجمع و یا راهپیمایی و … به واخواهیِ خواسته‌های بَرحقِ خود دست می‌زنند، چهره‌ها و سازمان‌هایی با پیشینه‌ی ننگین و زهرآلود، با هدف مصادره‌ی چنین حرکت‌هایی و با خودنمایی و ابراز وجود با صدور پیام، بیانیه و … موجب توقف و یا انحراف اصل و مغز خواسته‌ها می‌شوند و با مطرح کردنِ ابلهانه‌ی خود، مردمی که نمی‌خواهند لکه‌ی ننگِ وابستگی و پیوستگی با آن‌ها را بر پیشانی بنشانند، به عقب رانده و خواسته‌های قانونی و احقاق حقوق شهروندی را به دست خاموشی موقت می‌سپارند تا بلکه بار دیگر در جوّی سالم و غیرآلوده بتوانند اهداف خود را مُحقق کنند.

گروهک‌هایی که نطفه‌ی آن‌ها با ترور و کُشتارِ بی‌گناهان، میهن فروشی و سَرسپُردگی به صدام، بُمب‌گذاری در مجامع عمومی و …. بسته‌شده، از یک‌سو و رانده‌شده‌هایی که در ذهن و حافظه‌ی مردم، شوم و سیاه باقی‌مانده‌اند و غَلط کَردَم‌های سران و توبه‌ی تلویزیونیِ رأس هرمِ آنان نیز نتوانست پذیرش و باور جامعه‌ی ایرانی را در پی داشته باشد و خفقان و آدم کُشی‌های ساواک مخوف آنان هرگز پاک شدنی و قابل فراموشی نیست، به‌مَحض مشاهده‌ی جنبش‌های ناب مردمی، به‌قول‌معروف «خود را داخل آش می‌کنند» و مردم نیز با مُشاهده‌ی چنین انگل‌هایی مجبورند به سمت‌وسوی خاموشی و توقف بروند تا این‌گونه ویروس‌های کُشنده نتوانند میدان‌داری کنند.

از سوی دیگر پیام‌های روباه‌صفت‌هایِ جانی و بَدنامی همچون نتانیاهوی نسل‌کُشِ صهیونیست و مداخله‌ی ترامپِ زورگویِ استعمارگرِ منفعت‌طلب و از همه بدتر، هو و جنجال‌هایِ رسانه‌ای خودفروخته‌های وابسته و پیوسته به بیگانه‌هایِ غارتگر، مردم حق‌طلب را به توقف وامی‌دارد.

البته نباید ازنظر دور داشت که عواملِ مُزدورِ رانت‌خواران، اَنگل زاده‌ها، الیگارش ها و … نیز وارد مَعرکه می‌شوند و اعتراض را به اِغتشاش مبدل می‌کنند تا بتوانند وضعیت موجود که بهشت کاسبی آنان است را حفظ کنند.

و اما ….

در این گیرودار، صداوسیما نیز مانند همیشه میدانِ خبررسانی را به شبکه‌هایِ سُخن‌پراکنیِ بیگانه می‌سپارد و با پوشش بسیار مختصر، بر این تصور است که حرفه‌ای و عالمانه عمل می‌کند!!

و در یک سُخن:

هیچ ایرانی شرافتمند و غیور و پاک‌نژادی به بیگانگان اجازه‌ی مُداخله‌های روباه صفتانه نمی‌دهد و جُز «رقم زَدَنِ سرنوشت ایرانی به دست ایرانیِ پیوسته به میهن و در میهن» به هیچ‌گونه زیست دیگری تن نخواهد داد و پرچم آزادی، آزادگی و استقلال را هرگز به زمین نخواهد گذاشت.

جان را می‌دهیم اما میهن گرامی را به هیچ قیمتی نخواهیم داد.