نوشته و منتشرشده ی ۱۷ آبان ماه ۴۰۳

بافت تاریخی شیراز در چنگالِ پلشتی‌ها

پاک کردنِ هویتِ شهرِ راز

برهم‌کنش زشتی و زیبایی، تاریکی و روشنی، پاکی و ناپاکی و …. را همواره هم در داستان‌ها و هم در زندگی خوانده، شنیده و تجربه کرده‌ایم. اما نوعی از این رویارویی در بافت تاریخی شیراز (شهرِ راز) آن‌چنان دل را به درد می‌آورد، جان را می‌کاهد و روان را سوهان می‌زند که گویی پلشتی‌ها بر روی شناسنامه ما رنگ سیاه می‌پاشند و با ریشه‌داری و پاک‌نژادی، ستیزی خونین دارند.

از یک‌سو شکوه معماری باستانی، نشان از فرهنگ والا و سبک رفیع و متعادل زندگی شیرازی دارد و از جانب دیگر پراکنش تعفن و تباهیِ اعتیاد و گستردگیِ مفسده ناشی از فقر و فلاکت، در تضاد و مقابله با یکدیگر دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

در این جنگ تمام‌عیار، گروهی آستین همت بالا زده و با بازسازی و بازآفرینی و مرمتِ شکوه باستانی ما، رودررو با تباهی‌ها، از جان مایه گذاشته و در مقابل فضایی که حاکی از بی‌قیدی و بی‌تفاوتی و یا از روی آگاهیِ متولی‌هایِ امر است، استوار و پایدار ایستاده و برای زدودن زنگارِ پلشتی‌ها هزینه‌های هنگفت مادی و معنوی می‌کنند.

حال، تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!